weer thuis in La Paz

Lima:

s avonds in Lima besloten we een restaurant te nemen uit de lonely planet, aangezien die vast betrouwbaar zou zijn. Wat we niet wisten, was dat het een spannende rit ernaar toe zou worden. De taxi chauffeur raadde ons af om naar het centrum te gaan, dus gingen we naar de andere vestiging van deze chinees in Miraflores. Maar het was zo ontzettend druk!! wat een chaos! alle auto´s stonden dwars en scheef door elkaar, ook de kruispunten stonden helemaal vol. Ook onze chagarijnige chauffeur vond het nodig midden op het kruispunt te gaan staan, waardoor wij toch wel wat ongemakkelijk zaten toen de stoplichten groen werden, voor de auto´s waar wij voor stonden... Wat ook zo stom is, is dat iedereen als een gek begint te toeteren, wat natuurlijk geen enkel nut heeft want als het vast staat, staat het vast. wat een chaos! na een uur hadden we het restaurant bereikt. een enorme zaal met tafels en slechts een paar chinese versieringen. Maarrr een hele blz vegetarisch eten. dus eefje bestelde een varkensgerecht met groeten en elske een tofugerecht met groenten. de ober vroeg of we er een schaaltje rijst bij wilden hebben. na bedacht te hebben dat we al dagen 2 x per dag rijst ophadden, wilden we liever noodles i.p.v rijs. het koste enige moeite dit uit te leggen aan de vriendelijke ober, maar hij leek het te begrijpen.
toen kwamen onze 2 gerechten, met het schaaltje rijst. wij dachten, nou ja dan maar rijst is ook best. tot 10 min later een meneertje aankwam met nog een heel gerecht! zaten we daar mer z´n 2en met eten voor 6 personen. we voelden ons zo lomp!!
de terugweg ging een stuk soepeler en we hadden een leuke taxichauffeur die niet chagarijnig was, dus dat was gezellig.
bij thuiskomst bood Hein ons nog een kopje thee aan en hebben we gepraat over de culturele verschillen en zijn werk. Hij helpt de mensen die vast zitten in de gevangenis wegens drugssmokkel in het vliegtuig. Hij had interresante verhalen ook over mensen die onschuldig vast zitten etc.

De reis:
Na een korte nacht slapen, begonnen we aan de lange reis. het laatste stuk! We hadden een hele goede bus, we zaten in de Royal Class. We hadden hele grote fijne stoelen. maar toch, 30 uur in een bus blijft lang.
We kwamen door het dorpje Pisco. Het dorpje wat in augustus getroffen is door een zware aardbeving en waar veel doden en gewonden gevallen zijn. Het was best heftig om dit allemaal te zien! wat een chaos nog, en hele muren en daken die gewoon verdwenen waren. het voelde ook heel krom, zaten wij daar in onze royale stoelen naar dit nare gebeuren te kijken.

Na 4 uur rijden stonden we stil. de stewardes kwam vertellen dat er een wegblokkade was, uit protest. En dat het enige wat we konden doen wachten was. We hadden geluk. Na een uur kwam de politie en de ME het gebeuren stoppen. overal werd vuur geblust etc en hield de politie de mensen weg, maar we konden weer door.
Er werden veel films gedraaid om de tijd te doden. helaas waren de meeste in het spaans. opzich viel de reis wel mee. met films, wat eten en even geslapen te hebben tussendoor.
De grensovergang verliep ook soepeler dan de vorige keer. dat wil zeggen, we werden niet alleen in een hokje egstopt met 4 grote mannen die ons fouilleerden dus dat was een hele meevaller. maar bij de grens was het wel een chaos, je moest steeds ergens anders heen voor een stempel of een formuliertje. De hele tijd liep er een jochie met ons mee die alles wilde laten zien, voor wat geld uiteraard.




La Paz!
Toen werd het onwerkelijk. wow we waren in Bolivia! gek hoor, we herkenden veel van de vorige keer en La Paz kwam steeds dichterbij. Toen we de lelijke voorstad van La Paz binnenreden, El alto, kwamen ook de zenuwen. Na El alto kwamen we bij de bekende bocht waar ineens uit het niets La paz lijkt op te duiken in een enorm dal. wat groot! Bij de busterminal gelijk een taxi genomen.. op naar Chasquipampa, op naar familie Rodriquez! wat was dit een gek moment... Anderhalf jaar geleden zaten wij huilend in de taxi naar het vliegveld na het afscheid met hen. en nu reden we weer naar ze toe.
Helemaal zenuwachtig belden we aan. De poort ging open en Gloria vloog Elske in de armen om voorlopig niet meer los te laten. met wat tranen erbij ´Elske!! Elske!!! oooo mi chicas!!!´ ondertussen lag Eefje in de armen vn Reynaldo en Jesus en na iedereen uitgebreid gegroet te hebben waren we weer thuis. Zoals zij dat ook zeiden ´jullie zijn weer thuis, dit is jullie huis!´
Gloria ging gelijk mathee (cocathee) voor ons maken. Dat is goed voor je. Op de bank bijgepraat. Gloria bleef stralen ´jullie zijn hier!!´
Daarna hebben ze onze kamer laten zien. dat is wat veranderd. Jose en Jesus hebben nu een eigen kamer en wij delen de zolder. We hebben nu lekker veel ruimte. Het nadeel is dat het een grote open trap in een gehorig huis is en dat het er s nachts erg koud word. Maar wij liggen onder 5 dekens, dus dat komt goed.
Gloria heeft wat te eten voor ons gemaakt. Toen kwam ook Jose thuis, die is veranderd zeg! echt groot geworden. heel leuk ze allemaal weer te zien.
s avonds zaten we op de bank muziek te luisteren, o.a. van de bekende muziekband van Jose. Jesus was weer als vanouds aan het meespelen op zijn gitaar en aan het meezingen. Erg gezellig! Voor het slapen gaan moesten we nog wat cocathee drinken van Gloria, dat is goed tegen de hoogteziekte waar we toch wel behoorlijk last van hebben. We zijn uitgeput na een stukje lopen, en Elske werd s nachts wakker met enorme hoofdpijn en duizeligheid. allemaal tekenen van hoogteziekte. hiervoor moeten we rustig aandoen, veel slapen, veel drinken en weinig eten. dat komt goed, alleen van het weinig eten is eefje niet zo overtuigd!
We hebben ook Helen al gesproken (van connectie bolivia). we zien haar dinsdag voor de spaanse les. erg leuk om ook haar weer te spreken.

Dat was het. we zijn i.i.g. na de lange reis van Ecuador naar Bolivia, veilig aangekomen in la Paz en weer helemaal welkom bij onze familie hier.


Wist je dat?

- Wij in Peru als buitenlanders ´gediscrimineerd´ werden. overal waren prijzen voor ´gewone mensen´ en ´extranjeros´ en moesten wij meer betalen.
- Eefje 60 muggenbulden heeft op haar benen!! waar ze uiteraard niet van af kan blijven.
- ze op de hoek van de straat zielige puppys verkopen.
- je hier je wcpapiertjes in de prullebak moet gooien.
- Elske al minstens 10 keer haar hoofd gestoten heeft op het schuine
dak en lage wandjes bij wc´s etc.
- De nieuwe gitaar van Jesus, Elske heet. (fopje???)
- het vertrouwde internetcafe waar we altijd heengingen, er nogsteeds is, alleen veel groter geworden en de eigenaar dikker en helemaal fan van miss universe, die op elk scherm staat.
- er overal veel straathonden zijn hier

busszzzz en gekke plaatsjes

heej allemaal!!

Hier een bericht van twee gare mensen uit een nog gaarder internetcafe in Lima!

We begonnen onze reis alleen dus in Baños, het chille plaatje waar het lekker warm was en alles op loopafstand en er veel te doen was, kortom heerlijk dus.
Van daaruit wilden we, overdag want dat werd ons aangeraden, de eerste reisdag eindigen in Loja, helemaal in het zuiden van Ecuador. De reis begon al slecht. We waren nog geen tien kilometer onderweg of ineens ging de bus langzamer rijden, gingen alle mensen naar buiten kijken en zag ik dat er een auto vol met mensen in de achterkar omgevallen was! Veel gehuil en geschreeuw, en alle Ecuadorianen maar kijken! Wij waren eigenlijk meer geschokt dan dat we ook de ramptourist uit wilden hangen en draaiden ons hoofd weg! Na een tijdje moesten we overstappen en wij verwachtten een terminal, maar nee we werden ergens gedropt in een stoffige koude straat, waar ook nog eens geen eten te vinden was! Maar ja na veel gesjouw werd ons ontbijt en de rest van ons eten van die dag chips, crackers, brownies en yoghurt brood ofzo brrr! Maar we konden wel vrij vlot overstappen, een meevaller voor ons. Die dag zijn we twee keer overgestapt en dat ging goed. het was een lange, maar mooie reis door het andesgebergte en we konden die avond gelijk de ticktes kopen voor de erg vroege bus van de dag erna. Het hostel was best leuk, vier bedden waarvan twee enorme tweepersoons, waar wij in gingen liggen uiteraard!
Volgende dag dus al vroeg de bus weer in,(weer een dag van 12 uur in een bus op droog brood, bleh)






op naar de grensovergang en op naar een badplaats in Peru, dat leek ons wel wat! Nou dat was ook wel wat.. op de verschrikkelijke mannen na! We werden er nagefloten, geschreeuw en contsant aangekeken. We hebben geprobeerd terug te staren, maar dat had ook niet echt het gewenste resultaat.echt een verschil met ecuador! peru is veel meer een chaos een de mannen dus super irritant! Ook het vinden van een hotel daar was lastig. Wij met de lonely planet het adres aanwijzen aan een taximan. Kwam er een heel verhaal van die taximan dat er vele betere waren, maar wij zeiden nee dankje graag dat hotel. Nou na een ritje kwamen we toch echt bij iets anders aan dan wij vroegen! Maar we hielden stug vol, gaar als we waren en kwamen toch uiteindelijk bij een goed hotel terecht, yes! Weliswaar een ander dan we wilen, maar ach. We zijn in dat plaatsje, ook wel Chicklayo genaamd, naar het strand geweest (te koud om te zwemmen en ook best wel vies en enge beestjes),






zijn naar een markt geweest waar ze love potions verkochten ( niet gekocht want niet gevonden, zon chaos zelden meegemaakt)



hebben echte piramides gezien. van 500 v Chr. het was het grootste piramidecomplex ooit gevonden (wat nou egypte!) en een bekende archeoloog is begonnen het uit te graven met hulp vans tudenten, toen hij en de studenten verdwenen was het geld op en nu is dus nogsteeds niet alles uitgegraven want daar heeft poeru geen geld voor. en Eefje heeft er voor het eerst hart van een koe als almuerzo gegeten! Was overigens erg lekker!







Ook hadden ze daar vet coole motors met karretjes erachter die als een soort taxi waren! daar moesten we natuurlijk ook nog even in en dat was helemaal leuk!
In de avond gingen we met de nachtbus verder naar Lima, wat onze laatste stop is voor onze eindbestemming. Dus wij met een dure maatschappij, want we wilden ruimte voor onze lange benen en wilden zekrheid over onze bagage etc. Het leek een goede bus. Veel beenruimte, eten en ze draaiden de spaanse harry potter. We hebben beide tot een uur of 6 in de morgen geslapen. Toen ineens werden we bruut wakker gemaakt en werd ons gevraagd al onze bagage mee te nemen en uit te stappen. Pff wij dachten ah nee he weer zon paspoort controle ofzo. maar nee! de bus was kapot! en er stond al een nieuwe dus wij dachten mooi! dat is goed geregeld. mensen van onze bsu stapten in, onze bagage werd er in gedaan en.... wij mochten niet mee!! de bus reed weg met onze bagage en wij moesten wachten op de volgende bus! We waren boos! Zo vroeg en moe en gaar en we wilden gewoon een goede reis! Pff nou ja het is goed gekomen hoor daar niet van, maar het is wel weer typisch zeg maar.

Na deze lange reis kwamen we eindelijk in Lima aan... maar aanggezien Lima 8 miljoen inwoners heeft, duurde het wel even voor we bij het busstation waren. De buitenwijken van lima zijn zo ontzettend troosteloos en grauw. en dat zijn er nogal wat! we hebben het er samen en later met hein over gehad, dat dit waarschijnlijk nooit zal veranderen, deze armoede etc hier...





Nu zijn we bij Hein, in casa ana. Een hostel van een nederlandse man, waar we vorige keer ook geweest zijn. Heel grappig om dat te zien, want vorige keer begon onze reis daar en nu zijn we al helemaal klaar voor alles hier! naar weer leuk om hem te zien en weer chill hostel.
Vandaag ticket geregeld voor naar La Paz. Morgen vroeg gaan we en er werd ons verteld dat we 27 uur later zullen arriveren (we houden gewoon goede hoop hoor). Dus dat is nogal wat! We kijken er niet naar uit. Maar waar we wel naar uitkijken is ons gastgezin. We hebben ze aan de lijn gehad en ze waren helemaal enthousiast dat we weer kwamen en ze hadden er zin in! Nou wij ook hoor!

Wist je dat: we de lonely planet van Elske al heeeeeeeel erg vaak opengelagen hebben en veel tips gebruikt hebben? Wij zijn erg fan en het wad dan ook een supercadeau!

het hier helemaal hip is om je ringtone te beluisteren en dat je de hele dag door beltonene hoort! echt gek!

de bussen hier in zuid amerika : niet vaak op tijd vertrekken - erg vaak pech onderweg hebben - chauffeurs bepalen wanneer zij willen gaan eten en hoelang dat duurd, soms gaan ze zelfs even slapen - de mensen hier vinden dat heel normaal en wachten rustig een uur of twee - er komen mensen in de bus reclame verhaaltjes vertellen, zo stond er serieus een man een halfuur heel interessant te vertellen, wij dachten over iets belangrijks, maar het bleek over elastiekjes te gaan.. Maar we hebben ze ook wel gehad over zalfjes voor wormpjes etc - bij elk plaatstje waar we stoppen er mensen de bus inkomen om broodjes of snoepjes te verkopen, of zielig kijkende, smekende kinderen of je alsjeblieft een snoepje wilt kopen - nee rustige busritjes kennen ze hier niet -

Ze vegetarische soja hier ook gewoon kip of vlees noemen? niet echt handig.

we bingo in de bus gespeeld hebben! goed voor onze spaanse getallen, niet gewonnen helaas, maar het idee was leuk.

volgende bericht vanuit la paz!!!

Mitad del mundo en Banos!

Hallo allemaal! even een berichtje vanuit Banos...


Zaterdag hebben we een drukke dag gehad. Tijdens een heerlijk ontbijt hebben we besloten zaterdagavond naar Banos te vertrekken. Daar waren bustijden en bustickets voor nodig en dat koste enige moeite. we hebben hierdoor wel per bus half quito gezien. Na het regelen van de bustickets, in quito zuid, zijn we per bus via quito noord, naar Mitad del mundo gegaan. Het midden van de wereld! de evenaar! Het was heel apart om hier te zijn! aan de ene kant was het een toeristisch oord, aan de ande
re kant stonden we maar wel mooi percies op het midden van de wereld! zoals jullie op de foto kunnen zien! we staan ook met z´n allen bij het grote monument op het midden van de wereld. Hierna gingen er mensen dansen op indiaanse muziek op de evenaar! heel bijzonder!











Daarna weer heel quito door, naar huis om onze spullen te pakken. we hadden tickets voor de bus van 18.00. we keken niet raar op toen er mensen onder de bus gingen liggen, aan het wiel friemelden, er tegen aan schopte, een stukje ging rijden, om vervolgens weer met 6 man onder de auto te gaan liggen. nee dat werd niet wat. wij de bus weer uit en door iemand in een andere, minder comfortabele bus gepropt. de wedstrijd paraguay - ecuador stond aan in de bus (voor zolang er bereik was) grappig om te zien hoe voetbal altijd verbroederd, en na een doelpunt de bus uit zijn dak ging. na 3,5 uur kwamen we aan in banos. ondanks negatief reisadvies zijn we hier naar toe gegaan. in banos is namelijk nog vrij kort geleden de vulkaan uitgebarsten en hij schijnt nog actief te zijn.. maar zoals paul zei ´reizen is risico´s nemen´ en de laatste tijd is alles goed in banos. de 5000 meter hoge vulkaan is erg mooi, maar we snappen waarom het ´kleine hell´ in het quechua heet.

Banos is een toeristisch stadje. het ligt heel erg mooi tussen hoge groene bergen met stijle valleien en watervallen. hier zijn ook de beroemde baden die opgewarmt worden door de vulkanen. deze baden waren voor ons wat te vol, dus die hebben we overgeslagen!
We hebben een erg leuk hotel! vol jonge backpackers. het hele hotel hangt vol planten en er is een groot dakterras vanwaar je de waterval en een mooie kerk kunt zien! heel aardog personeel en lekker ontbijt! we zouden willen dat we hier langer konden blijven..
Ook kon je in het hotel stoombaden nemen, die erg goed voor je schijnen te zijn. Jp en Elske wilden dit wel eens proberen.. een man stopte ons in kleine hokjes vol stoom. daarna moesten we er uit en onszelf nat gooien met koud water. aaargh en weer terug het stoomhok in.. dit werd een aantal keren herhaald en het werd steeds erger.. de man gooide emmers koud water over ons heen en helemaal op het eind werd het afgesloten met een harde koude waterstraal overal op ons lichaam, zelfs onze voeten! koud en kriebel!! jp vond het helemaal leuk.. elske was wat bedenkelijk vanwege het koude water.. eefje en paul waren dan ook niet over te halen!
alle straten hier liggen vol met bamboestukjes, mensen eten hier een soort snoepjes van bamboe en suiker en spugen daarna de resten uit, dat moest eefje natuurlijk ook proberen! na 1 stukje vond ze het wel genoeg en heeft ze de rest van de zak gegeven aan een jongetje, die ze vervolgens per stuk ging verkopen.









Daarna hebben we het stadje verkent en zijn we bij de waterval geweest.
Vervolgens moesten we een keuze maken uit de vele toeropperators die o.a. aanboden: tochten naar de vulkaan, waterval tochten, raften, mountainbiken, jungletochten etc. s middags gingen wij raften!
met een bus reden we een uurtje door de super mooie bergen heen... uiteindelijk kwamer we ergens waar 3 mannen stonden die ons vanalles gingen uitleggen, wat we moesten doen als we omvielen op de woeste rivier etc!
uiteindelijk gingen we de woeste rivier op!!
uiteindelijk bleken wij betere captains te zijn dan de jongens! haha wij mochten langer voor in zitten, of het was om ons te pesten want daar ving je meer water! het was echt een woeste rivier, soms zaten er gaten in het water, soort draaikolkjes en soms enorme grote golven voor onze raft. het was heel avontuurlijk en helaas hebben we dan ook geen foto´s want dat kon natuurlijk niet! maar we kwamen door een heel mooi gebied en het raften was heel erg leuk en spannend! de gids was ook erg aardig en we hadden dan ook een groepsyell.
op het eind werd het toch wat koud en was eefje lek geprikt door rare beestjes. we stopten waar een soort kar ons opwachtte met onze droge kleren. de terugrit was aardig hobbelig zo achter in de kar. terug in banos was het helaas alweer tijd om nog s nel wat te eten en afscheid te nemen... niet leuk!!! de jongens zijn namelijk net vertrokken terug naar quito. en wij gaan morgenochtend vroeg naar ambato en hopen daar een bus te vinden naar loja, of in ieder geval zo ver mogelijk te komen morgen. la paz begint toch wel aardig te lonken..

tot snel...
geen zorgen

liefs!

Het regenwoud/ amazone/ jungle

Zondagavond vertrokken we met de nachtbus naar de amazone. Naarmate we verder van Quito verwijderden, werd het steeds warmer, groener en de wegen hobbeliger.


Na een reis van 11 uur kwamen we aan bij Cuyabeno, een plaatsje midden in de amazones, vlakbij de grens van peru en colombia. Hier werden we opgewacht door onze gids, die ons met een boot meenam naar de lodges midden in de jungle.
We sliepen hier in hutten gemaakt van tropisch hardhout en riet (wat niet geheel werkte en alle tarantulas zich in verscholen) maar de bedden waren lekker zacht vergeleken met die in quito. Je liep over houten plankjes naar de andere hutten en de grote hut waar we aten en een mooie chillruimte met hangmatten, waar we veel van onze vrije tijd doorbrachten.












We hebben heel veel gehiked! wat best zwaar was met nog een beetje een jetlag enzo. bijv de 1e ochtend hebben we 5 uur gehiked in de jungle. de gids zei van te voren nog dat we rustig aan zouden lopen maar dat was niet het geval! het was best zwaar steeds bukken onder takken en bomen, klimmen over anderen, met glade laarzen (die vanjp hadden zelfs hakjes= over gladde boomstammen over rivieren heen etc. Het was wel heel avontuurlijk en mooi zo midden in de jungle waar 12.000 verschillende soorten planten en bomen waren en heel veel soorten dieren, die we helaas niet gezien hadden! de aapjes, anacondas, tapirs, neusberen, capibaras, puma en jaguars lieten zich niet zien vandaag. wel heel veel insecten. op het eind leek de gids ook nog even de weg kwijt te zijn en stonden we veel alleen te wachten tot de gids terugkwam. daarna moesten we een grote rivier over en net zolang erlangs lopen tot we een boomstam zagen. we waren aardig moe en hongerig na dit avontuur.
jp, paul en eefje hebben ook mieren gegeten, ze smaakte naar citroen. elske als vegetarier niet natuurlijk.


















na dit vermoeiende avontuur zijn we gaan kanoen, eefje was fan! die avond waren we natuurlijk nog niet moe genoeg en gingen we weer hiken in de jungle. het was dus donker, want dat is het a avonds. het had een hele aparte sfeer zo in het donker in de mooie jungle. eefje vond het wat minder want zo s avonds werden ook alle spinnen actief... na deze wandeling weer terug bij de hut zag eefje alle tarantulas in het dak, en wilde ze niet meer chillen in de hangmat, maar na gerustgesteld te worden kon eefje toch goed slapen.

Woensdag hebben we de hele dag in een boot gezeten. we vertrokken vroeg en hebben eindelijk heel veel dieren gezien! vanuit de boot was het heel mooi, om zo door de natuur heen te varen, het was heel erg zonnig en elke keer als we dieren zagen, stopte de boot zo dichtbij mogelijk. we hebben 5 soorten aapjes gezien, heel leuk en lief!, papagaaien, schildpadden, een anaconda.... brrrr gelukkig sliep hij, of ze.
Het was heel erg warm zo onder de felle ecuadoriaanse zon (en dus op de evenaar en de zon rechtboven ons) factor 50 was nodig. Rond een uur of 3 kwamen we bij een groot meer waar roze dolfijnen zouden moeten zitten. Het was hier ook heel mooi en een veel lagere vegetatie. Het was best bizar, het was heel warm en daar in dat meer gingen we zwemmen. net op het moment dat iedereen (behalve paul) in het water was, kwamen er enorme zwarte wolken die heeeeel veel regen produceerden. daar zaten wij in onze bikinis en zwembroeken achter in het bootje. Elske had een poncho en had daar alle tassen met cameras etc onder. het bleef heel hard regenen, het was heel koud en gek!! maar het had ook wel wat en eefje en paul gingen liedjes zingen.















helaas konden we door dit weer niet meer de ´ojos van de kaaimannen´ bekijken en waren we genoodzaakt ons in de hangmatten te storten. We hebben elkaar verhalen verteld.
De laatste dag was het zo slecht weer dat we niks hebben kunnen doen.

Het was wel vreemd om een (halve) week geleden nog in Nederland te zijn en nu in zo´n totaal andere wereld. Een wereld waarin tijd niks uitmaakt en niet bestaat. Ondanks dat wij telkens elkaar vroegen ´hoelaat zou het zijn?´ vonden we het fijn om gewoon zonder tijd te leven en te gaan slapen wanneer we moe waren en op te staan als het licht was.

de terugweg was ook nog een heel verhaal. we hebben er erg lang overgedaan. eerst 3 uur in een hobbelige bus. daarna 3 uur gewacht in lago agrio en vervolgens moesten we in een nachtbus van 7 uur naar quito. helaas werden we 3 keer aangehouden. hetwas best spannend toen er ineens een man met groot geweer in de bus stond en ons er allemaal uit stuurde, daar werden we gefouilleerd en ondervraagd. en dat dus 3 keer!! het bleek dat we uit guerillagebied kwamen, zo dichtbij colombia, dus vandaar.

Wist je dat?
- Eefje niet kan liegen?
- Jp & paul vet hippe dezelfde shirts aan hadden (met 1 way to the limit)
- Eefje bang is voor spinnen en Elske voor slangen en honden?
- Eefje een goed oog heeft voor het spotten van verstopte dieren?
- Elske als eerste de hut inging om voor jp de beestjes te bekijken en eventueel weg te jagen?
- halverwege het waterding stuk was, en we de wc niet meer konden doorspoelen en er geen water meer uit de douch en kraan kwam? de regen kwam dus prima uit, hadden we toch een douche.
- 3 keer per dag warm eten wat heftig op de maag is?
- wij ook hangmatten willen!!

nu gaan we proberen de fotos te doen enzo.
het is onze bedoeling om zondag te vertrekken naar cuenca, een stad in het zuiden van ecuador en onze reis opweg naar bolivia te starten.

liefs!!!
ons