weer thuis in La Paz

Lima:

s avonds in Lima besloten we een restaurant te nemen uit de lonely planet, aangezien die vast betrouwbaar zou zijn. Wat we niet wisten, was dat het een spannende rit ernaar toe zou worden. De taxi chauffeur raadde ons af om naar het centrum te gaan, dus gingen we naar de andere vestiging van deze chinees in Miraflores. Maar het was zo ontzettend druk!! wat een chaos! alle auto´s stonden dwars en scheef door elkaar, ook de kruispunten stonden helemaal vol. Ook onze chagarijnige chauffeur vond het nodig midden op het kruispunt te gaan staan, waardoor wij toch wel wat ongemakkelijk zaten toen de stoplichten groen werden, voor de auto´s waar wij voor stonden... Wat ook zo stom is, is dat iedereen als een gek begint te toeteren, wat natuurlijk geen enkel nut heeft want als het vast staat, staat het vast. wat een chaos! na een uur hadden we het restaurant bereikt. een enorme zaal met tafels en slechts een paar chinese versieringen. Maarrr een hele blz vegetarisch eten. dus eefje bestelde een varkensgerecht met groeten en elske een tofugerecht met groenten. de ober vroeg of we er een schaaltje rijst bij wilden hebben. na bedacht te hebben dat we al dagen 2 x per dag rijst ophadden, wilden we liever noodles i.p.v rijs. het koste enige moeite dit uit te leggen aan de vriendelijke ober, maar hij leek het te begrijpen.
toen kwamen onze 2 gerechten, met het schaaltje rijst. wij dachten, nou ja dan maar rijst is ook best. tot 10 min later een meneertje aankwam met nog een heel gerecht! zaten we daar mer z´n 2en met eten voor 6 personen. we voelden ons zo lomp!!
de terugweg ging een stuk soepeler en we hadden een leuke taxichauffeur die niet chagarijnig was, dus dat was gezellig.
bij thuiskomst bood Hein ons nog een kopje thee aan en hebben we gepraat over de culturele verschillen en zijn werk. Hij helpt de mensen die vast zitten in de gevangenis wegens drugssmokkel in het vliegtuig. Hij had interresante verhalen ook over mensen die onschuldig vast zitten etc.

De reis:
Na een korte nacht slapen, begonnen we aan de lange reis. het laatste stuk! We hadden een hele goede bus, we zaten in de Royal Class. We hadden hele grote fijne stoelen. maar toch, 30 uur in een bus blijft lang.
We kwamen door het dorpje Pisco. Het dorpje wat in augustus getroffen is door een zware aardbeving en waar veel doden en gewonden gevallen zijn. Het was best heftig om dit allemaal te zien! wat een chaos nog, en hele muren en daken die gewoon verdwenen waren. het voelde ook heel krom, zaten wij daar in onze royale stoelen naar dit nare gebeuren te kijken.

Na 4 uur rijden stonden we stil. de stewardes kwam vertellen dat er een wegblokkade was, uit protest. En dat het enige wat we konden doen wachten was. We hadden geluk. Na een uur kwam de politie en de ME het gebeuren stoppen. overal werd vuur geblust etc en hield de politie de mensen weg, maar we konden weer door.
Er werden veel films gedraaid om de tijd te doden. helaas waren de meeste in het spaans. opzich viel de reis wel mee. met films, wat eten en even geslapen te hebben tussendoor.
De grensovergang verliep ook soepeler dan de vorige keer. dat wil zeggen, we werden niet alleen in een hokje egstopt met 4 grote mannen die ons fouilleerden dus dat was een hele meevaller. maar bij de grens was het wel een chaos, je moest steeds ergens anders heen voor een stempel of een formuliertje. De hele tijd liep er een jochie met ons mee die alles wilde laten zien, voor wat geld uiteraard.




La Paz!
Toen werd het onwerkelijk. wow we waren in Bolivia! gek hoor, we herkenden veel van de vorige keer en La Paz kwam steeds dichterbij. Toen we de lelijke voorstad van La Paz binnenreden, El alto, kwamen ook de zenuwen. Na El alto kwamen we bij de bekende bocht waar ineens uit het niets La paz lijkt op te duiken in een enorm dal. wat groot! Bij de busterminal gelijk een taxi genomen.. op naar Chasquipampa, op naar familie Rodriquez! wat was dit een gek moment... Anderhalf jaar geleden zaten wij huilend in de taxi naar het vliegveld na het afscheid met hen. en nu reden we weer naar ze toe.
Helemaal zenuwachtig belden we aan. De poort ging open en Gloria vloog Elske in de armen om voorlopig niet meer los te laten. met wat tranen erbij ´Elske!! Elske!!! oooo mi chicas!!!´ ondertussen lag Eefje in de armen vn Reynaldo en Jesus en na iedereen uitgebreid gegroet te hebben waren we weer thuis. Zoals zij dat ook zeiden ´jullie zijn weer thuis, dit is jullie huis!´
Gloria ging gelijk mathee (cocathee) voor ons maken. Dat is goed voor je. Op de bank bijgepraat. Gloria bleef stralen ´jullie zijn hier!!´
Daarna hebben ze onze kamer laten zien. dat is wat veranderd. Jose en Jesus hebben nu een eigen kamer en wij delen de zolder. We hebben nu lekker veel ruimte. Het nadeel is dat het een grote open trap in een gehorig huis is en dat het er s nachts erg koud word. Maar wij liggen onder 5 dekens, dus dat komt goed.
Gloria heeft wat te eten voor ons gemaakt. Toen kwam ook Jose thuis, die is veranderd zeg! echt groot geworden. heel leuk ze allemaal weer te zien.
s avonds zaten we op de bank muziek te luisteren, o.a. van de bekende muziekband van Jose. Jesus was weer als vanouds aan het meespelen op zijn gitaar en aan het meezingen. Erg gezellig! Voor het slapen gaan moesten we nog wat cocathee drinken van Gloria, dat is goed tegen de hoogteziekte waar we toch wel behoorlijk last van hebben. We zijn uitgeput na een stukje lopen, en Elske werd s nachts wakker met enorme hoofdpijn en duizeligheid. allemaal tekenen van hoogteziekte. hiervoor moeten we rustig aandoen, veel slapen, veel drinken en weinig eten. dat komt goed, alleen van het weinig eten is eefje niet zo overtuigd!
We hebben ook Helen al gesproken (van connectie bolivia). we zien haar dinsdag voor de spaanse les. erg leuk om ook haar weer te spreken.

Dat was het. we zijn i.i.g. na de lange reis van Ecuador naar Bolivia, veilig aangekomen in la Paz en weer helemaal welkom bij onze familie hier.


Wist je dat?

- Wij in Peru als buitenlanders ´gediscrimineerd´ werden. overal waren prijzen voor ´gewone mensen´ en ´extranjeros´ en moesten wij meer betalen.
- Eefje 60 muggenbulden heeft op haar benen!! waar ze uiteraard niet van af kan blijven.
- ze op de hoek van de straat zielige puppys verkopen.
- je hier je wcpapiertjes in de prullebak moet gooien.
- Elske al minstens 10 keer haar hoofd gestoten heeft op het schuine
dak en lage wandjes bij wc´s etc.
- De nieuwe gitaar van Jesus, Elske heet. (fopje???)
- het vertrouwde internetcafe waar we altijd heengingen, er nogsteeds is, alleen veel groter geworden en de eigenaar dikker en helemaal fan van miss universe, die op elk scherm staat.
- er overal veel straathonden zijn hier